Zum Hauptinhalt
Hinweis: Um die korrekte Darstellung der Seite zu erhalten, müssen Sie beim Drucken die Hintergrundgrafiken erlauben.
link
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[binding_recto]
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[interleaf]
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[interleaf]
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[interleaf]
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[titlePage_recto]

INSTITUTIONES
PHYSIOLOGICAE.

Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[titlePage_verso]
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[titlePage_recto]

D. JO. FRID. BLUMENBACHII

INSTITUTIONES
PHYSIOLOGICAE.

[Abbildung: ]

editio quarta auctior et emendatior.

GOTTINGAE mdcccxxi.
apud henr. dieterich.
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[titlePage_verso]
Quaeramus optima, nec protinus se offeren-
tibus gaudeamus: adhibeatur iudicium
inventis, dispositio probatis.
Quintilian.
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[[V]]

PRAEFATIO
NOVAE EDITIONIS
.

Quoties unius alteriusve lucubra-
tionum mearum iteratam editionem
parandi a librariis mihi data est occa-
sio, toties vel ideo maxime eandem
laetus arripui, quod iam exoptatus
mihi daretur locus, ea quae in priore
aut incuria fudit aut humana parum
cavit natura, emendandi, alia supplendi
aut aliis substituendi, verbo, ingenii
foetum, quantum in me erat, comptum
magis ornatumque denuo emittendi.
Eundem vero animum idemque
studium in quarta hac physiologicarum
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[VI]
institutionum editione paranda magn-
opere auxit tum disciplinae gravitas,
tum vero plausus quo priores illas ex-
ceptas esse, praeter alia versiones ea-
rum in varias linguas
Germanica vertente Jos. Eyerel. Vindob. 1789.
ed. 2 ib. 1795.
Belgicae binae. prior nempe auctore P.J.
Wolff, c. praef. Rud. Forsten. Harderov.
1791.
alia curante Jac. Vosmaer. ib. 1807.
Anglicae itidem duae. altera C. Caldwell.
Philadelph. 1795.
altera J. Elliotson Lond. 1815.
ed. 2. ib. 1817.
haec ed. 2. ad artis typogra-
phicae monimenta pertinet, si-
quidem primus liber est, ma-
chinae vaporalis
ope, curanti-
bus Bensleiis patre et filio,
impressus,
ed. 3. ib. 1820.
Gallica per J. Fr. Pugnet, Lugd. 1797.
Hispanica interprete Jos. Coll. Madrit. 1801.
Russica transferente Borsuk Moiseew. Mos-
cov. 1796.
testantur.
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[VII]
Ideoque et hanc non tam paginarum,
quam multimoda rerum accessione
auctiorem, et tironibus quantum in
me erat utilissimam reddere studui.
Icunculam quae titulum huiusmodi
institutionum satis apte ornare visa est,
humani scil. corporis a Prometheo
efficti, a Pallade autem animati, ex
anaglypho sarcophagi qui iam in mu-
seo Capitolino seruatur, mutuavi.
Scr. d. 7. Maii 1821.
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[[VIII]]

PRAEFATIO
EDITIONIS PRIMAE
.

Quae quondam Boerhaavium,
posteaque Hallerum, ad edenda com-
pendia physiologiae compulerunt ra-
tiones, iisdem et auctor harum insti-
tutionum, ut eas conscribendi consilium
susciperet, se permotum fatetur.
Ille enim
Praef. ad institut. medic. edit. Leydens.
quartae.
: propriorum cogita-
torum explicatione docentem plus pro-
sicere, quam si opus ab alio conscriptum
interpretari suscipit
–, clariorem fere
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[IX]
doctrinam, atque animatam plerumque
sequi orationem
et s.p.
Iste vero
Praef. ad prim. lin. physiol. ed. Gotting.
prim.
: etsi anteaBoer-
haavii
libro ad ordinandas prae-
lectiones usus fuerit, proprias tamen
postea in paginas dicere incepisse,
quod ab istius inde temporibus ana-
tome ita locupletata sit ut a se ipsa
plurimum differat
etc.
Quae tum temporis de anatome
Hallerus, ea hodieque multo magis
de ipsa physiologia valere neminem
insitias iturum speramus, qui vel ea
huius disciplinae gravissima capita co-
gitaverit, quae de respirationis usu
primario deque calore animali agunt,
tum de digestione, de bilis genuina
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[X]
indole et functione, de generationis
negotio, et quae sunt eiusmodi alia.
Minus ergo auctori quam aevo quo
vivit tribuenda sunt, quae post tot
nupera physiologiae incrementa rectius
et propius ad naturae veritatem in
hisce institutionibus tradidit, quam
meritissimis suis antecessoribus tradere
licuerat.
Quae tamen etiam ex propria penu
passim suppeditare ille studuit, sive
noviter sive aliter ac hactenus factum
est, observata aut explicata, lectores
docti et aequi ipsi facile intelligent:
praesertim ex notis, quibus subinde
subtilius paulo quam in succincto tex-
tus tramite licebat, de nonnullis id
generis argumentis disputavit.
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[XI]
Non minimam quoque operam in
ordine et iunctura totius opellae loca-
vit, ut nempe capita naturali vinculo
et cum quadam facilitate se exciperent,
aliud ex alio quasi fluere videretur etc.
Librorum non sterilem citavit far-
raginem, sed selectam, in qua quidem
habenda eam praesertim servavit ratio-
nem, ut primo tironum in gratiam
auctores principes indicaret, neque
tamen in vulgus notos, sed eos ma-
xime, qui singularia physiologiae capita
studiosius et ex professo singularibus
scriptis pertractarunt: tum vero et pas-
sim minus adhuc tritos fontes ex aliis,
praesertim praeter medicinam, disci-
plinis, excitaret, nondum, ut ipsi vi-
sum erat, in physiologiae studio hacte-
nus pro dignitate frequentatos.
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[XII]
Icones partium melioris notae an-
notavit, et ex his quidem omnium
frequentissime Eustachianas, quod
Albinianam earum editionem, ut
ditissimum et magnopere perfectum
in eo genere opus s. thesaurum potius
nunquam satis commendandum, in
medicorum iuvenum omnium ac sin-
gulorum manibus esse merito optet.
Aliquas vero ipsi huic libro addi-
dit figuras proprias, eiusmodi par-
tium quarum aut plane nullae aut non
tales inter Eustachianas habentur.
Summus denique in universum et
ullimus ipsi fuit finis, ut fida et suc-
cincta et captu facilia traderet disci-
plinae initia, qua uti non iucundior
ita vix gravior et utilior altera in
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[XIII]
universo medicinae ambita extat; si
modo vera sunt, ut sunt verissima
Galeni viri immortalis in fronte me-
thodi medendi
verba: cuiusque morbi
tanta est magnitudo, quantum a na-
turali statu recedit,
quantum vero
recedat, is solus novit qui naturalem
habitum ad amussim tenuerit.
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[[XIV]]

SYNOPSIS
SECTIONUM.

  • pag.
  • de corpore humano vivo in universum. 1
  • de humoribus corporis humani in
    universum, speciatim vero de
    sanguine. 4
  • de solida corporis humani materie
    in universum, speciatim vero de
    tela mucosa. 18
  • de viribus vitalibus in universum,
    speciatim vero de contractilitate. 27
  • de animae facultatibus. 54
  • de sanitate et natura humana. 60
  • de sanguinis motu. 69
  • de respiratione eiusque usu pri-
    mario. 109
  • de voce et loquela. 128
  • de calore animali. 141
  • de perspiratione cutanea. 153
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[XV]
de functionibus systematis nervosi
in universum. 171
da sensibus externis in universum
speciatim vero de tactu. 199
de gustu. 205 de olfactu. 209 de auditu. 216 de visu. 223 de iis corporis actionibus quae
voluntatis arbitrio sunt obnoxiae. 245
de motu musculari. 253 de somno. 273 de victu eiusque appetentia. 283 de masticatione et deglutitione. 292 de digestione. 302 de succo pancreatico. 312 de bile. 316 de lienis functione. 330 de omenti functione. 338 de functione intestinorum. 343 de functione systematis vasorum
absorbentium. 357
de sanguificatione. 378
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[XVI]
de nutritione. 383 de secretionibus in universum. 392 de adipe. 406 de urina. 413 de sexuum discrimine in uni-
versum. 422
de functione genitali sexus vi-
rilis. 430
de functione genitali sexus se-
quioris in universum. 454
de menstruis. 466 de conceptione et graviditate. 473 de nisu formativo. 501 de partu eiusque sequelis. 513 de lacte. 522 de hominis nati et nascendi dif-
ferentiis. 533
de incremento, statu et decre-
mento hominis. 546
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[1]

SECTIO I.
DE
CORPORE HUMANO VIVO
IN UNIVERSUM.

§. 1.

Tria sunt, quae in corpore humano
vivo, quatenus organicum sui generis
est, consideranda veniunt
Ita pridem auctor libri, qui vulgo inter Hip-
pocraticos
refertur, epidemie. VI. Sect. 8.
§. 19. “quae continent corpora, aut intus con-
tinentur, aut in nobis cum impetu moven-
tur, contemplanda sunt.”
Qui celeber locus
egregio ansam praebuit Abr. Kaau Boer-
haave
operi, cui lit. Impetum faciens dictum
Hippocratiper corpus consentiens. L.B.
1745. 8.
:
materies scil. eius, quam fluida sup-
peditant:
tum contextus solidorum, quibus fluida
ista continentur:
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[2]
denique, et quod summum est, vires
vitales,
quibus solida haecce ad impul-
sus fluidorum recipiendos, eademque
propellenda, aliosque motus perficiendos,
incitantur; quaeque uti in universum
corporis organici vivi essentiam quasi
constituunt, ita ipsae diversi valde ordi-
nis sunt, aliae quippe animantibus cum
plantis communes, aliae contra istis tan-
tum propriae, proximum cum animae
eorum facultatibus commercium alentes.

§. 2.

Haec vero tria, etsi invicem reapse
inter se distincta sint, ideoque sigillatim
heic recenseantur, in vivo tamen corpore,
(utpote circa cuius functiones in statu
sano, earumque phaenomena, conditiones
et leges omnis doctrina physiologica ver-
satur), tam intimo nexu iuncta sunt, ut
vix ac ne vix quidem alterum abs-
que alterius connubio concipere animo
liceat.
Materies enim corporis nostri quan-
quam primitus fluida, tamen ad facile
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[3]
solidescendum a natura parata: solidae
contra partes, praeterquam quod ex ipsis
istis fluidis primo gignuntur; etiamsi
maxime siccae nobis videantur, fluidis
tamen elementis non unius generis sca-
tent, tam stillatitiis quam permanenter
elasticis, quae gasiformia vocantur: de-
nique vero vix fibrillam, ni fallimur,
in corpore vivo, vitali sua vi plane or-
bam, dicere licet.

§. 3.

Iam vero de singulis his tribus seor-
sim: et primo quidem de materie quam
fluida, vt diximus, suppeditant; quaeque
ut primigeniam, ita et longe maximam
Ingentia superpondii quo partes corporis hu-
mani solidae a fluidis superantur, luculentum
praebet exemplum integra sed plane exsucca
mumia adultae Guanchae ex priscis insulae
Teneriffae aboriginibus, qua Perill. Banks
supellectilem meam anthropologicam dita-
vit, quaeque tota quanta cum omnibus visce-
ribus, musculis etc. mire siccatis, non nisi
7 libras cum semisse pondere aequat.

corporis nostri partem constituunt.
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[4]

SECTIO II.
DE
HUMORIBUS CORPORIS
HUMANI IN UNIVERSUM
SPECIATIM VERO
DE SANGUINE.

§. 4.

Quicquid humoris corpore nostro con-
tinetur
Semel et instar omnium super chemica corporis
humani humorum indagatione commendasse
sufficiat J. Jac. BerzeliiFöreläsningar
i Diurkemien. Holm. 1806–1808. II Vol. 8.
, id omne ad tres classes prin-
cipes commode referri videtur.
Est enim vel A) crudus ut audit hu-
mor, quo maxime chylus spectat, pri-
mis quas vocant viis, contentus, in san-
guinem vertendus; tum vero etiam quae
corporis externa superficie absorbta ei-
dem advehuntur;
vel B) sanguis ipse;
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[5]
vel denique C) ex sanguine iterum se-
cretum
liquidum: idemque sive iners et
mere excrementitium, ut urina; sive
certis usibus destinatum et inquilinum;
hocque ipsum porro sive permanenter li-
quidum, ut bilis; sive ad solidescendum
a natura paratum ut osseus aliique pla-
stici succi.

§. 5.

De prima et tertia harum classium alias
dicendi locus erit, ubi ad chylosin, et
ad secretionem, et ad alias functiones
perventum erit, ad quas singuli humo-
res pertinent. Iam vero de sanguine
J. Hunter’s Treatise on the Blood, Inflamma-
tion
etc. Lond. 1794. 4.

agamus, omnium sane principe ac pri-
mario latice, vehiculo nempe permutan-
dorum continuo quamdiu vita viget eo-
rum corporis elementorum quae oxyge-
nium et carbonaceum appellant, quo
porro corpus ipsum nutritur, et qui re-
liquorum humorum tantum non omnium
quasi promus condus dici meretur; ut-
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[6]
pote in quem crudus quem diximus hu-
mor vertitur: et ex quo tot alii secer-
nuntur et derivantur: quique, si a pau-
cis corporis partibus plane exsanguibus
discesseris, qualis v.c. epidermis est, et
arachnoidea tunica, et amnion etc. tum
et dentium vitrea substantia, lentis cry-
stallinae corpus etc. per reliquam corpo-
ris compagem longe lateque discurrit,
diversimoda tamen, pro varietate par-
tium quantitatis proportione; insigni
v.c. per muscularem carnem et maiori
adhuc copia per viscera quaedam, qua-
les sunt lien, placenta uterina, et ipsa
matrix graviditate provecta distribuitur;
perexigua contra per tendines et carti-
lagines
De universa sanguinis quantitate in adulti et
bene formati hominis corpore, mirum quan-
tum inter se dissentiunt physiologi. Allen
Mullen
et Abildgaard vix ultra 8 libras
statuunt. Harvaeus 9. Borellus 20. Hal-
lerus
30. Riolanus 40. Hambergerus 80.
Jac. Keilius 100. Priores equidem propius
a vero abesse in aprico est.
.
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[7]

§. 6.

Est vero sanguis liquidum sui generis
noti coloris; nidoris peculiaris; saporis
subsalsi, nauseosi; caloris circ. 96 gra-
duum Fahrenheitianae scalae; ad tactum
glutinosum; cuius gravitas specifica, etsi
in variis hominibus varia, communiter
tamen et circiter ad aquae pondus se
habet = 1050 : 1000; et quod ex vivo
homine recenter emissum et vase ex-
ceptum sequentia maxime prodit phae-
nomena
Jo. Mart. Buttde spontanea sanguinis sepa-
ratione.
Edinb. 1760 8. recus. in Sandiforti
thesauro Vol. II.
Jo. H.L. Baderexperimenta circa san-
guinem.
Argent. 1788. 8.
:

§. 7.

Et primo quidem, maxime quamdiu
adhuc calet, vapor ex eo ascendit, quem
gas animale nuperi appellant et praeter
caloricum menstruum ex hydrogenio et
carbonaceo elemento constare docent
Elementa adeo ex quibus fluida aëriformia con-
stant, ipsi quoque sanguini inhaerere, vix
monitu eget; neutiquam vero ullum gas ipsum
elastica sua specie in homine sano eidem in-
esse, (quae tot physiologorum erronea opinio
fuit,) eo certius persuasus sum, cum experi-
mentis, quae in aliis animantibus mammali-
bus iam a. 1782. institui, didicerim; vel pu-
rissimi aëris exiguam dosin, chirurgiae infuso-
riae ope in venam singularem eorum immis-
sam, gravia satis symptomata excitare, ut pal-
pitationes cordis, soporem, convulsiones, et
si paulo maior fuerit quantitas, ipsam mor-
tem inferre. Pluribus de his egi in medicin.
Biblioth.
vol. I. pag. 177.
Similes effectus expedimentis suis testatur
Bichat in Journal de santé etc. de Bourdeaux.
T. II. pag. 61.
,
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[8]
quique campana exceptus roris ad instar
in guttas confluit, aquosae indolis, sed
nidoroso odore insignis, singulari (in
carnivororum sanguine graviori), et
quem vere animalem dixeris. Eiusdem
vero aquosi laticis multum quoque reli-
quis quae dicentur sanguinis partibus
constitutivis admixtum remanet.

§. 8.

Interim dumque discessu caloris ad
gradum circ. 78. scalae Fahr. frigescit san-
guis vase contentus, in binas partes se-
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[9]
cedere incipit. In coagulum nempe
primo abit, e cuius superficie mox
exsudat quasi latex ex flavescente sub-
rubellus, quem serum vocant sangui-
nis; quo plus autem exsudat, temporis
progressu, huius seri, eo contractius et
mole minus redditur id ipsum coagulum
glutinosum, quod crassamentum, item
ab aliqua similitudine tum coloris tum
scissilis compagis, hepar sanguineum, aut
placenta, et, quod a sero circumfusum
ipsi innatet, insula audit.

§. 9.

Ipsum vero istud crassamentum gluti-
nosum facili encheiresi, conquassando
nempe aut saepe repetitis vicibus ab-
luendo, denuo in binas partes constitu-
tivas abit; in cruorem qui universo san-
guini purpureum impertierat colorem,
et qui ablutione secedit a lympha, quae
altera est eaque solidior pars, quare et
basin crassamenti eam vocant; cui cruo-
rem magis amicum esse quam sero, vel
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[10]
exinde patet quod nonnisi violentia qua-
dam adhibita ab ea basi secedat. Ipsa au-
tem ea cruoris secretione lympha eo or-
bata magis magisque pallescit, usque
dum denique albi et satis tenacis coa-
guli habitum prae se fert.

§. 10.

Et hae quidem sunt praeter aquosum
quem diximus laticem, ternae partes
principes sanguinis, de quibus iam paullo
curatius agendum est: – serum scil.;
tum cruor; denique lympha; quae tamen
omnia quamdiu recentissima integro ad-
huc suo calore perfusa sunt, intime mixta,
aequabilem et homogeneum istum liquo-
rem constituunt; proportione autem re-
lativa pro multifaria ratione aetatis, tem-
peramenti, victus, aliorumque id gene-
ris momentorum, quae sanitatem cuivis
homini propriam constituunt, mirum
quantum differunt.

§. 11.

Serum itaque humor sui generis est,
idemque qui maxime universo sanguini
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[11]
viscosum habitum impertit: et quem fa-
cili artificio denuo in varia principia con-
stitutiva ut vocant, dissolvere licet.
Quodsi enim calori 150 graduum scal.
Fahr. exponitur serum, pars eius in coa-
gulum album scissile, albumini cocto
simile, abit: reliquum vero, praeter aquosi
laticis toties iam dicti portionem, turbi-
dum humorem gelatinosae s. potius mu-
cosae
J. Bostock in Medico-chirurgical Transactions
published by the medical and chirurgical So-
ciety of London.
Vol. I. 1809. p. 46.
indolis exhibet, qui frigescendo
tremulum coagulum refert. In uniuer-
sum vero serum sodae (s. alcali minera-
lis) portione quam continet insigne est.

§. 12.

Cruor aliam sanguinis partem consti-
tuit, et colore et particularum figura,
plurima singularia prae se ferens.
Globulis enim constat, in recenti san-
guine perpetuae et constantis figurae, et
aequabilis magnitudinis, quam circ. 1/3300
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[12]
unciae diametro aequare contendunt.
De figura quidem disputatum est, longe
tamen simplicior videtur quam clari no-
minis viri eandem perhibuerunt. Non
enim nisi globulorum specie oculis usur-
pavi. Neque lenticularem quam aliqui
observatores ipsis tribuunt figuram, un-
quam in ipsis dignoscere potui.
Dictum quoque est formam mutare,
quando per angustissimi luminis vascu-
lum ipsis transeundum foret; e sphaeri-
cis tunc ovales fieri, posteaque, quando
denuo in capacius vas emerserunt, in
pristinam globosam formam resilire
G. Chr. Reichelde sanguine eiusque motu ex-
perimenta.
Lips. 1767. 4. pag. 27. fig. 3. g.g.
,
quod, etsi non negaverim, tamen non
ad tranquillum eorum in sano animanti
motum pertinere, sed ex spastica vaso-
rum minimorum affectione contingere,
puto.
Ipsa vero globosa eorum figura non
nisi in vivo animanti aut saltem in re-
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[13]
centissime emisso sanguine cernitur;
brevi post enim oculis se subducit, quando
in informem massam, sero praeter rubo-
rem ceteroquin simillimam, deliquescunt
globuli
cf. Ever. Home in Philosophical Transactions
for 1818. P. I. pag. 172.
.

§. 13.

Color ipsis ruber, imo universi san-
guinis rubor ab iis derivandus videtur.
Multimode autem istius coloris intensi-
tas variat, pallidior certe animantibus
inique nutritis, aut quae graves hae-
morrhagias sunt perpessa; floridior oxy-
genatus
Quamquam longissime ab eorum pruritu absim,
qui sibi nostris maxime temporibus tam mi-
rifice in novandis et permutandis terminis
scientificis placent, vulgatis tamen appellatio-
nibus sanguinis arteriosi et venosi eam oxyge-
nati
aut carbonisati rectius et cum fructu sub-
stituendas esse censeo, ideo quod ipsissimus
ille sanguis quem vulgo arteriosum appellant,
vasis quoque nonnullis contineatur, quae pro
venis habentur, ut pulmonales et umbilicalis,
cum e contrario arteriae pulmonales et umbi-
licales, sanguinem vehant quem vulgo veno-
sum vocant. Ita et in venis chorii in ovo in-
cubato sanguis dimanat arteriosus, ut vulgo
vocatur, in arteriis contra venosus. Super
ipsa ceteroquin sententia de oxygenii et car-
bonacei elementi ad utriusque generis sangui-
nem relatione, infra (capite do respiratione)
adhuc agetur.
(quem vulgo arteriosum vo-
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[14]
cant) aut qui aëri atmosphaerico, maxi-
me vero ubi oxygenato expositus fue-
rit; obscurior carbonisatus (qui vulgo
venosus audit), et in carbonisato aut hy-
drogenato aëre detentus
Cfr. post alios J. Ferd.h. Autenrieth
experimenta et observata de sanguine, prae-
sertim venoso.
Stuttg. 1792. 4.
. Caussa ru-
boris verisimillime in calce ferri (fer-
rum oxydatum vocant) ponenda
v. Berzelius in Annales de Chimie et de
Physique.
T. V. Mai 1817.
,
etsi quantitas eius exigua sit, imo mirum
quantum in ea constituenda varient
auctores.

§. 14.

Ultima consideranda venit ex princi-
pibus quae sanguinis massam constituunt
partibus, lympha scil. plastica (male quon-
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[15]
dam cum sero confusa), quam et basin
crassamenti, alii partem glutinosam, alii
fibram sanguinis s. materiem fibrosam,
alii aliter appellant, quamque aeque ac
caseosam lactis partem et gluten farina-
ceum maxime, carbonaceo et azotico ele-
mento scatere nuperae analyses perhibent.

§. 15.

Plastica merito vocatur ideo, quod
principem praebeat materiem, ex qua par-
tes similares principes, musculi praeser-
tim, proxime formantur, idem corpus
per omnem vitam nutritur, iniuriae ei-
dem vulneribus et fracturis illatae re-
productionis miranda vi reparantur, va-
sorum sanguinem ferentium maiorum si
dissecta fuerint, lumina obturantur
J.F.D. Joneson the process employed by
nature in suppressing the haemorrhage from
divided
etc. arteries. Lond. 1805. 8. germ.
vertit et notis auxit G. Spangenberg. Han-
nov. 1813. 8.
,
aliaque id genus coagula quae inflam-
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[16]
mationem comitari solent
Pertinent enim huc in universum pseudomem-
branae,
ut vocantur, quae ex visceribus in-
flammatis transsudare eaque obducere solent,
vincula v.c. cellulosa quibus ex peripneumo-
nia pulmones subinde pleurae necti videmus;
et tubulosae tuniculae quibus bronchia in an-
gina membranacea obvestiuntur; aeque ae
membranae quae artis ope faciliter parantur,
(recentem sanguinem virgulis feriendo,) quas-
que ab inventore Ruyschianas appellant.
formantur,
adeoque et ipsa ea memorabilis mem-
brana caduca qua novo conceptui in
utero recenter impraegnato et oestri
venerei igniculis calente, solum, cui
adhaerescere possit praeparatur.

§. 16.

Et hactenus quidem de partibus con-
stitutivis et indole sanguinis, humoris in
oeconomia animali summi et principis;
utpote qui primo loco cordi ipsi tanquam
stimulus, ad systolen eius excitandam, in-
servit; cuius dehinc ope ab una parte
oxygenium undiqueversum per universum
corpus distribuitur; carbonaceum contra
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[17]
elementum exin ad universalia organa
purgatoria revehitur, eiusdemque com-
mutationis occasione simul calor animalis
alitur. Qui porro omnium solidorum cor-
poris nostri primo materiem, tum vero
iisdem perpetuum quamdiu vivunt, nu-
trimentum
subministrat; et ex quo deni-
que in universum, praeter crudos quos
diximus humores (§. 4.) reliqui, secernun-
tur
et derivantur. De qua quidem adeo
multifaria sanguinei fluenti dignitate et
usu passim suis locis ex professo nobis
agendum erit.
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[18]

SECTIO III.
DE
SOLIDA CORPORIS HUMANI
MATERIE IN UNIVERSUM
SPECIATIM VERO
DE TELA MUCOSA.

§. 17.

Solida
Hier. Dav. GaubiiSpec. exhibens ideam ge-
neralem solidarum c.h. partium.
Lugd. Bat.
1725. 4.
ex ipsis fluidis ortum du-
cunt; ita ut in primo gelatinosi embryo-
nis rudimento sensim sensimque solida
suis quaeque locis subnaccantur, infini-
tis cohaesionis gradibus
Abr. Kaau Boerhaave de cohaesione solido-
rum in corpore animali. in Nov. comm. acad.
Petropolit.
Tom. IV. p. 343 sq.
inter se di-
versa, a mollissimis et fere pultaceis inde,
qualis est substantia medullaris cerebri,
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[19]
ad durissimas usque, cuiusmodi efl cor-
tex vitreus coronae dentium.

§. 18.

Omnibus hisce solidis praeter mate-
riem gelatinosam (§. 11.) et glutinosam
(§. 14.), terrea quoque pars constitutiva
plus minus inhaeret, eaque maxime cal-
cariae indolis, acido phosphoreo nupta,
quare vulgo calx phosphorata audit.
Maxima huius portio in ossibus, praeser-
tim provectiore aetate, cum contra te-
nellae aetatulae corpusculum gelatinosa
materie abundet.

§. 19.

Quoad texturam suam, magna pars
partium corporis nostri similarum, ut
veteres vocabant
Bifariam nempe corpus humanum dividebant
in partes A) similares, s. homogeneas, quae
nempe in similes sibi particulas dividuntur,
ut ossa, cartilagines, musculi, tendines etc.
et B) dissimilares, quse ex similaribus com-
positae sunt, ut caput, truncus, artus et s.p.
fibrosam compagem
monstrat, ex filis plus minus parallelis
congestam. Cernere id est in ossibus,
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[20]
foetuum inprimis
Luculentissime fibrae ossene tam parallelae,
quam reticulatae, patescunt in radiatis margi-
nibus ossium planorum prout in grandioribus
hydrocephalis nuper natis conspiciuntur. Ita
in uno eorum quos supellex mea anatomica
servat, anguli sphenoidei ossium verticis in
filamenta ossea eaque distincta et tenerrima
excurrunt, quae unam alteramque unciam lon-
gitudine aequant. Verum et omnium duris-
simae sceleti partes, dentium inquam substan-
tia tam ossea quam vitrea (ut vulgo audit)
contextum exhibet, isti simillimum quem in
fossilibus quibusdam, zeolitho v.c., mala-
chite, haematite etc. mineralogi ad unum
omnes fibrosum appellant.
, tum in musculari
carne, in tendinibus, ligamentis, apo-
neurosibus, membranis quibusdam v.c.
dura meninge etc.

§. 20.

Aliis vero partibus diversa ab hac
quam diximus textura est, ut nihil fere
fibrosi in ipsis discernere liceat, sed alia
suique generis peculiaris compages, quam
ab Erasistrati inde temporibus paren-
chyma
dicunt, idque visceribus praeser-
tim secernentibus quibusvis proprium:
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[21]
aliud v.c. renibus, aliud hepati, cere-
bro etc.

§. 21.

Verum omnibus hisce compagium ge-
neribus, live ad fibram sive ad paren-
chyma proprium pertineant, communis
quaedam tela intertexta est mucosa
Dav. Chr. Schobinger (praes. Hallero) de
telae cellulosae in fabrica h. c. dignitate.
Got-
ting. 1748. 4.
S. Chr. Lucae ad calcem observat. circa
nervos arterias adeuntes.
Francof. 1810. 4.
,
quae vulgo ast minus accurate cellulosa
audit, siquidem continuum potius et
aequalem, tenacem, tractilem, subpellu-
cidum contextum glutinosum exhibet
Casp. Fr. Wolff in nov. act. ac. Petrop. T. VI.
pag. 259.
,
facili quidem encheiresi tam in cellulosam
quam vesiculosam telam transforman-
dum, ceterum vero inter primas et prin-
cipes et maxime memorabiles corporis
nostri partes constitutivas referendum.

§. 22.

Primo enim plures corporis humani
partes solidae fere totae quantae ex elus-
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[22]
modi tela sunt constipatae, quo v.c. per-
tinent pleraeque membranae et cartila-
gines, utpote quas diutina maceratione
in laxiorem iterum telam mucosam resol-
vere licet. Aliis vero tamen adeo intime
intertexta est, ut reliquarum quibus con-
stant partium, receptaculum quasi sit et
fulcimentum; ita v.c. durissima ossa an-
tea ex cartilagine constabant, quae ipsa
tela erat mucosa stipata: postea vero
succi ossei accessu in laxiorem cellulosam
distenta, eoque ipso quasi impraegnata.
Imo vix ab vlla corporis nostri parte so-
lida abesse videtur ea tela, si extima cor-
poris integumenta, epidermidem nempe
cum unguibus et pilis excipias, tumque
corticem vitreum coronae dentium, ut-
pote in quo, acido fortiori commisso, ni-
hilum eiusmodi telae simile reperire mihi
licuit.

§. 23.

Porro etiam ea tela tanquam sepi-
mentum vicinis partibus, musculis prae-
sertim et membranis, interiecta est: aliis
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[23]
tanquam fulcrum adiacet, vasis maxime
nervisque: in universum autem com-
mune quoddam vinculum constituit, quo
partes omnes ac singulae cum vicinis
suis cohaerent.

§. 24.

Duplex exinde per se fluit consecta-
rium:
Alterum quod ipsa haecce tela mu-
cosa s. cellulosa universae totius corpo-
ris compagis eatenus fundamentum con-
stituat, ut si animo concipere liceret
omne id quod praeter cellulosam in cor-
pore superest demtum, et cellulosam eam
totam situ suo superstitem, nihilominus
universi corporis partiumque eius for-
mam remansuram fore.
Alterum, quod ipsius huius funda-
menti cellulosi ope nexus et via quae-
dam inter omnes corporis partes pateat,
sintve ceteroquin natura sua maxime di-
versae, sive situ a se invicem remotissi-
mae; id quod tum ad dirimendas de
continuationibus membranarum logoma-
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[24]
chias, tum ad explicanda quamplurima
morbosa phaenomena notari meretur.

§. 25.

Uti vero ea tela mucosa plerisque cor-
poris partibus solidis ortum et funda-
mentum praebet, ita et ipsa lymphaticae
quam diximus sanguinis parti originem
suam debere videtur, utpote quam ex pe-
ripneumonicorum pulmonibus transsu-
datam in ipsam eiusmodi telam abire
vidi, quae mox pseudomembranas con-
stituens viscera ea pleurae nectere solet.

§. 26.

Haec de contextus mucosi natura et
dignitate generatim dicta sufficiant. Iam
de nonnullis eius varietatibus.
Et primo quidem non una eius est
firmitas.
In universum enim, ceteris paribus,
humano corpori tenerrima concessa vide-
tur cellulosa, si cum eadem tela in ani-
mantibus compares; imo ni fallor ipsis-
sima hacc cellulosae humanae mollities
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[25]
ad principes hominis praerogativas per-
tinet, qua nempe tum ad sensum stimulo-
rum subtiliorum tum ad motus aliasque
functiones maiore cum perfectione sub-
eundas aptior redditur
Pluribus haec exposui libro de generis humani
varietate nativa
pag. 46. edit. 3.
.
Sed et ipsos homines multa interce-
dit cellulosae quod ad laxiorem aut fir-
miorem contextum differentia, respectu
aetatis, sexus, temperamenti, vitae ge-
neris, climatis etc.
Denique etiam varius est tenor huius
telae pro varietate locorum corporis qui-
bus interiacet: ita v.c. laxior in palpe-
bris et praeputio, et pone frenulum sub-
linguale, strictior contra circa aures etc.

§. 27.

Porro et usus telae mucosae alius prae-
ter eum quem in genere corpori praebere
diximus (§. 22. 23.) nominandus venit,
quo quidem recipiendis non unius gene-
lis fluidis destinata est.
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[26]
Et quidem maxime halitum serosum
s. aquulam recipit, qua ad unam fere
omnes corporis partes irrorantur, lubri-
cantur, et quam ex systemate sanguifero
secretam spongiae quasi humidae in mo-
dum imbibere et vasorum lymphatico-
rum systemati tradere, adeoque ad vin-
cula principalia pertinere videtur, quae
bina ista vasorum systemata intercedunt.

§. 28.

Praeterea autem aliis quoque peculia-
ribus humoribus recipiendis inservit qua-
rundam corporis partium tela cellulosa.
Ita ea quae vitreum oculi corpus con-
stituit, humore eius nominis gravida est:
quae membranam medullarem ossium
format (quam vulgo, ast minus apte, pe-
riosteum internum appellant) medullam
continet:
magna denique pars mollibus parti-
bus interiecta, reliquum adipem, de quo
infra pluribus agendi dabitur locus.
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[27]

SECTIO IV.
DE
VIRIBUS VITALIBUS
IN UNIVERSUM
SPECIATIM VERO
DE CONTRACTILITATE.

§. 29.

Hactenus de solidis, quatenus mate-
riem praebent, ex qua corpus humanum
fabricatum est. Iam vero de iisdem qua-
tenus vitalitate praedita, tum ad stimu-
lorum impulsus recipiendos, tum ad mo-
tus perficiendos apta fiunt.

§. 30.

Quamquam autem vitalitas
Silvam auctorum de viribus vitalibus v. in
Fr. HildebrandtLehrbuch der Physiologie
p. 54 sq. ed. 1809. quibus addere licet, paucos
e multis, G.R. TreviraniBiologie, oder
Philosophie der lebenden Natur. Vol. I. Gött.
1802. E. Bartelssystemat. Entwurf einer
allgemeinen Biologie
Francof. 1808. J.B.P.
A. Lamarck
philosophie zoologique Paris 1809.
II vol. 8. et Bern. Fr. Sverman or. de iis
quae cum veteres tum recentiores, inprimis
Batavi et Germani, de vitae corporeae prin-
cipio philosophati sunt.
Harderv. 1810. 4.
ipsa ad
eas res pertineat, quae facilius praesentes
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[28]
rite discernuntur et cognoscuntur, quam
verbis definiri possint, imo vero quae
definitione plerumque magis obscuran-
tur quam illustrantur; effectibus tamen
apertissime se manifestat, ad vires pecu-
liares referendis, quas ideo vitales nun-
cupant, quod actiones corporis organici
vivi, aut in nuper emortui partibus ad-
huc aliquamdiu superstites ita ab ipsis
pendeant, ut nullatenus easdem ad qua-
litates materiei mere physicas, aut me-
chanicas, aut chemicas referre liceat.

§. 31.

Sunt equidem et hisce qualitatibus in-
signes in oeconomia animali virtutes; ut
v.c. physicae vires, quibus oculi humo-
res lucis radios ad axem refringere con-
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[29]
stat, ex densitate et figura eorum deri-
vandae, aut mechanicus elater epiglotti-
dis; aut chemica affinitas ad phlogisti-
cum ut vulgo audit processum substinen-
dum necessaria etc. Longissime tamen
omnes ac singulos hosce virium mortua-
rum
ordines a vitalibus de quibus iam
nobis sermo est, abhorrere, vel leviden-
sis comparatio organicae oeconomiae cum
inorganicis corporibus quibus eaedem
vires mortuae competunt, evincit.

§. 32.

Imo vero ipsissima virium vitalium
energia et potestas luculentissime exinde
elucet, quod mortuis istis viribus mul-
timode et potenter resistat easque superet.
Ita v.c. in corpore vivo istis chemicis af-
finitatibus quibus in cadavere putredo
oritur, tam valide resistit, ut Stahlius
eiusque asseclae quondam ipsam vitae
notionem ad eam virtutem antisepticam
retulerint
“Vita nihil aliud est formaliter, quam con-
servatio corporis in mixtione quidem cor-
ruptibili, sed sine omni corruptionis actuali
eventu.”
Stahl.
“Illud putredini contrarium quod vitae no-
mine salutamus.”
Jo. Junker.
: ita mechanicas gravitatis
Zum Vergrößern anklicken
CC BY-SA 4.0
[30]
vires adeo superat, ut v.c. ex celebri Bo-
relliano
problemate musculus vitali-
tate orbus eodem pondere dirumpatur
quod idem in corpore vivo facillime tol-
lere et levare potuerat et s.p.

§. 33.

Uti vero a mortuis materiei viribus
diversissimae sunt vires vitales, ita et ab
altera parte ab ipsis animae facultatibus
probissime distinguendae sunt, de qui-
bus proximo capite agendum erit; etsi
et his cum viribus istis intimum et mul-
tifarium connubium sit, uti numerosis
oeconomiae animalis phaenomenis, ita
praesertim in temperamentorum varie-
tate luculenter observabile.

§. 34.

Cardinem quasi constituit vis ista vi-
talis, in quo omnis physiologia versatur,
Digitalisat/608